42

 

Koningsbosch -

Susteren

11 km.

7 juli 2017

 

De kaartmannetjes

--
Wikiloc en TopoGPS

We blijven ons verbazen over de snelheid waarmee de digitale wereld om zich heen grijpt. Ook het grenswandelen ontkomt niet aan deze ontwikkeling. En dat hoeft ook helemaal niet. Wij plukken er juist de vruchten van. We vragen ons alleen wel af hoe we ooit zónder konden.

Neem nu de oriëntatie in het terrein. Vroeger gingen we op pad met een serie geplastificeerde kopieën uit de topografische atlas. En, eerlijk is eerlijk, daar hebben we ons ook al die tijd mee gered. Het échte kaartlezen was een specialiteit en leerde je in de praktijk. We waren échte kaartmannetjes.

Nu bedienen we ons van geavanceerde apps en positiebepaling gaat met GPS. Zoeken we de naam van een plantje of de naam van een koeienras, dan is met internet in de hand het antwoord snel gevonden. Horeca op de route? Buien in aantocht? Contact met het thuisfront? Een fotootje sturen tijdens de wandeling? Het kan allemaal.
Hoelang gaat het nog duren voordat we helemaal 'live' gaan?

Na de koffie op het terras bij Frans van de camping, gaat het via een behoorlijke omweg door Susteren en de Selfkant naar de start met dat geweldige panorama achter Koningsbosch:

Klik voor vergroting

 

Hoewel het hem uitdrukkelijk verboden was zulke luxe maaltijden te verzorgen,
begint Dag 2 met een 4 ****ontbijt van Henk.
De Tourdirectie moet daar de volgende keer nog beter op toezien.

 

 


 

De buikmannetjes

 

Op z'n Frans bij Frans op het terras

 

De wandelschoenen worden ondergebonden.

 

We gaan ... dié kant op.


GP 327

 

Roel moet eerst nog weer terug om z'n rekverband om te doen
en om een steentje uit z'n schoen te halen.

 

GP 326


.De grens loopt hier heel grillig, maar is makkelijk te volgen.

 

Omdat de weidsheid zo indrukwekkend is, maak ik een paar foto's extra.

 

We kunnen prima tussen de maïs- en korenvelden lopen.

 

Maar niet overal kun je langs. Henk bekijkt de situatie verderop.
We besluiten een zijpad te nemen richting Spaanshuisken.

 

Dáár staan de grenspalen!

 

Via de Bilderweg komen we Spaanshuisken binnen.
De grenspaal staat tegen het plaatsnaambord.

 

De grens is hier een groene streep en loopt door naar ....

 

... dit punt.

 


Vanwege de slechte ervaringen de vorige dag met de beschikbaarheid van bankjes maken we van de gelegenheid gebruik om te pauzeren.

 

Sommige dingen doe je voor de eerste keer.


Geen coloradokever, maar vuurwants.

 

Na Spaanshuisken respecteren we het opkomende gewas op het bouwland en nemen het pad dat via een sprong over een droge sloot uitkomt op de N274.
De geschiedenis van dit stukje staat beschreven in de nieuwsrubriek van 23 juni 2017

 

We steken de weg over en gaan links achter de bosjes verder.

 

Dat wordt voor het eerst weer klunen tussen de maïsstengels.

 


 

Dubbele GP 321B.
Het briefje erbij ontbrak.

 

Doet me denken aan de reclame van HAK,
waarin Ronald Koeman zegt: "Lekker veldje"!

 

We lopen eigenlijk in een wijde boog om Koningsbosch heen.
Hemelsbreed zijn we niet eens zo ver verwijderd van ons startpunt.

Dit is de Heugenderweg, parallel aan de grens op ca. 75 m.

 


 

We besluiten om na de Heugenderweg aan Duitse zijde verder te lopen via de Landwehr.
Daar zijn een paar mensen aan de rand van het aardbeienveld aan het werk met de slangen.
We laten ons voorlichten over het toedienen van water en voeding en het systeem daarbij.



 

We proeven direct van het veld. Lekkerder kán niet.
De boer praat in een soort Limburgs/Duits en vertelt dat hij de tijd nog heeft meegemaakt dat dit stukje Duitsland 14 jaar Nederlands is geweest.
Er is niets meer dat herinnert aan die tijd.


Stoere kerels, lekker op de trekker.
De lettercombinatie GV op het nummerbord betekent GrensVerkeer.

Landbouwvoertuigen die in Nederland geen kenteken nodig hebben, maar die ook in het buitenland worden gebruikt. Dit kenteken wordt alleen verstrekt als wordt aangetoond dat de eigenaar landbouwgrond in het buitenland (waar een kenteken vereist is) moet bewerken. Kan de eigenaar dat niet aantonen, dan krijgt hij geen kenteken en dan is het dus niet toegestaan met zo'n voertuig een buitenlandse reis te maken. (Bron: Wikipedia)

 

We lopen hier aan Duitse zijde tegenover het IJzeren Bos.

 

Bij het eindpunt: De Westzipfel, oftewel het meest westelijke punt van Duitsland.
Tevens het smalste stukje van Nederland.

 


Niet veel later vullen we de tekorten aan bij het Koffiehuis Het IJzerenbos, niet ver van de grens.
En dat was dik voor mekaar daar.
(Overigens, niet alleen voor koffie).
De serveerster was die dag voor het eerst. Ze deed het aandoenlijk goed!

Henk had op de terugweg het gas er flink op.
Alleen bij Zwolle nog een korte onderbreking.