18

 

Buurse - Haaksbergerveen

2 dec. 2006

8 km.

 

 

 

Etappe 18 liet lang op zich wachten.
We gaan op pad als de herfst een van de warmste aller tijden is en in de wintersportgebieden maar geen sneeuw wil vallen. De voorspelling voor vandaag is niet al te gunstig.
Roel heeft inmiddels een nieuwe auto. Henk ook, hoewel ik hem ten zeerste heb afgeraden de oude weg te doen.
Vandaag doen we het laatste traject in Overijssel. We komen steeds verder van huis en aan de ene kant is dat maar goed ook. Hoe we de verdere tochten gaan organiseren, is iets van later zorg.
Dit is de eerste tocht waarbij onze gloednieuwe TomTom Europa ons vergezelt. Vanaf nu zal hij ons naar de start- en finishpunten moeten brengen. We hebben ons over z'n eerste optreden verbaasd. [Ik weet nog dat we dat ook deden over de mobiele telefoon destijds, om nog maar te zwijgen over de afstandsbediening bij de TV nog veel eerder, maar dat terzijde].


We gaan traditioneel van start met de waterhoogten:


Roel en Henk zijn prima op tijd en schuiven aan de ontbijttafel in Emmen aan.
Onze eerste supporter van die dag doet ook al mee.


Haarmühle, vertrekpunt aan Duitse zijde. Kijk Roel's nieuwe karretje eens glimmen!


Al gauw komen we GP 837 tegen.


GP 836


Over een groot grasveld gaat het richting Ter Huurne.


De asfaltbotsing is goed te zien. We lopen om Ter Huurne heen en banen ons een weg door de sinterklaas- en kerstliedjes die uit de verschillende ruimtes schallen.


Het was even zoeken hoe we bij Ter Huurne verder moesten. In ieder geval over een grote parkeerplaats en om een boerderij en vandaar rechtdoor.



Dit loopt wel wat makkelijker dan wanneer de maïs hoog staat. We hebben al eens eerder ons ongenoegen uitgesproken over deze horizonvervuilers.


Met deze bordjes hebben we 'niks', schreven we ook al eens eerder. Niet dat we deze bordjes niet respecteren, maar dan kunnen we net zo goed meteen stoppen met ons project. Dit project leeft van het negeren van 'verboden'.


Nieuwsgierige aagjes genoeg.


De route naar Erve Schroer is niet altijd even gemakkelijk.


Bij de grensovergang Erve Schroer is het tijd voor een belletje. Als je heel stil bent en goed luistert, kun je een vrouwspersoon in perfect Twents de waterhoogten horen voorlezen.
Maar dan moet je wel héél stil zijn!!


Zie je niet zo vaak: Het complete Team!


GP 834a


Over een bouwland richting Haaksbergerveen. De route wordt ingewikkeld en lastig te lopen.


Kijk maar!


Bij het Haaksbergerveen lukt het vanwege de nattigheid niet om de grens te volgen. We besluiten de parallelle zandweg te nemen.


We zijn al bijna bij het eindpunt: de grens met Gelderland komt in zicht.


Daar lopen we nu naar toe.


Dit is dan de jurisdictiepaal, grensscheiding tussen Overijssel en Gelderland en tussen de gemeenten Eibergen en Haaksbergen.



Eindpunt van deze grenswandeling en beginpunt van de volgende.


Aan het begin van de tocht hadden we bij Ter Huurne natuurlijk al met een scheef oog naar deze winkel met lekkernijen gekeken. Dus dat kon niet uitblijven. Traditie inmiddels op wandeltochten: een visje ter afsluiting.

naar boven