10

Venebrügge -

Getelomoor

10-4-2004

±14 km

 

 

 

 

We beginnen meteen.

 


Venebrügge, 10 april 2004, vlakbij de grensovergang vinden we aan Duitse zijde dit stukje comfort. Het is koud en regenachtig. We beginnen trouwens altijd eerst met koffie en broodjes.


Dit is de 'Punt van Venebrügge'. Deze paal staat als een vooruitgeschoven post zomaar midden in het landschap. Er zijn geen natuurlijke elementen te zien die op een grens duiden.
Het vervolg in zuidelijke richting is moeilijk te vinden.


Links, naast de drinkbak loopt de grens. Daar staat steen 106 II. De grens is daar in het landschap niet te zien. Wij volgen de afrastering.De schoenen van ondergetekende blijken door het natte gras al snel niet waterdicht te zijn. De dag duurt nog lang: Dat wordt afzien!


Een smalle strook, links NL, rechts D. We kijken in noordelijke richting, de kant waar we vandaan komen. Alle metalen plaatjes op de grenspalen zijn overigens aan de zuidzijde gemonteerd.


Halverwege Forst Bentheim. Steen 105 I, met ernaast z'n [geknakte] broer (?).


Een boeiende lijn uit verschillende kleuren aarde, maar wel de grens. Kijk, dat bedoelen we noumet ' balanceren op de lijn...' Prachtig toch? [links NL]


Tandem Roel & Henk. Om het gewas wat te ontzien, lopen ze op het trekkerspoor.
In de verte grensovergang Balderhaar. We worden bijna ingehaald door de motregen.


Grensovergang Balderhaar. Er is vrij veel verkeer. Hoe hier de grens verloopt is ons een raadsel. We moeten eigenlijk links het gras op, maar dat gaat over een erf. In de verte horen we geraas van shovels, die een aarden wal maken. Hoezo Stille Zaterdag?
We besluiten een stukje Nederland in te lopen en bij een zandafgraving linksaf te gaan. Hier op de foto nog net zichtbaar.


Wanneer we het terrein bij de zandafgraving betreden, komen we in een soort maanlandschap.  De shovels  werken aan de overkant in een moordend tempo. En wij ploeteren door de modder op zoek naar iets wat op een grenspaal lijkt. Het grensverloop is hier volledig zoek. Maar dan ontdekt Henk m.b.v. zijn verrekijker tussen wat zandhopen en bouwketen paal 102.
We vragen ons wel af wat hier in hemelsnaam gemaakt gaat worden.
En....waarom weten wij hier niets van?


GP 102 weet niet wat 'm overkomt.


Vlakbij het maanlandschap nog een veldje met koolzaad. DDR-achtige toestanden met zo'n Hochsitz op de achtergrond.


Pauzeplek aan de Jaggerschloot.
Het is inmiddels droog en we waren nog wel zo dicht bij paal 100!!


Vervolg Jaggerschloot. GP 100 niet gezien. Het wordt behoorlijk 'klunen' hier.


GP 99 in de punt bij Landgoed Oldhorst. Prachtige omgeving hier. We gaan hier verder in oostelijke richting, via een mooi 'kruip-door'-'sluip-door'-pad. Gaan we ook vast nog een keer overdoen.


Halverwege GP 98, met opschrift 'Overijsel' (met 1 s)


Grensovergang bij Bruinehaar.


Een prachtig plaatje even voorbij de overgang Bruinehaar.
De Mönkesberg is duidelijk in het landschap te zien.


Paal 94, 'lichtelijk' gehavend.


Het laatste stuk van de route lopen we langs de verharde Grenzweg, die parallel op 100 meter van de grens loopt. Daar staan ook boerderijen en bij die boerderijen lopen ook...
Henk heeft hier altijd aandacht voor. [Kan ook nog wel eens een keer verkeerd aflopen... ]


Eindpunt. We hebben er een stevige tippel op zitten. Moe, maar voldaan.
De 11e etappe gaat van Getelomoor naar Lage. Wanneer is nog even de vraag.

naar boven